Je vind hem pal naast de Markthal: de Very Italian Pizza. Wil je bij de VIP naar binnen, dan loop je eerst over hun terras. Erg mooi, groot en vooral, in de zon! Je kan hier prima tussen de middag of in de avond een terrasje pakken.

Binnen word ik verrast door het leuke interieur. Het is een groot restaurant, maar de bonte tegels maken het knus.

Ik heb vandaag een interview met Stefano Leva. Een Italiaan in hart en nieren (dat hoor je ook aan zijn prachtige accent). Hij woont sinds oktober 2002 in Nederland en 15 dagen voordat de VIP open ging is hij begonnen als bedrijfsleider.

We gaan aan een tafeltje achterin het restaurant zitten, zodat we rustig kunnen praten. De eerste gasten komen al binnen.

Kan je mij kort vertellen wie je bent en wat je doet voor VIP?

‘Ik ben Stefano Leva en ik ben de bedrijfsleider van VIP. Wat ik vooral doe? Ja, bedrijfsleider spreekt eigenlijk voor zich. Ik zorg dat alles in het bedrijf goed loopt. Het is veel delegeren. Je moet zorgen dat alle verschillende partijen, zoals de bar, de pizzeria en de zaal, goed lopen.

Verder hou ik me bezig met het aannemen van nieuw personeel, inkoop, afspraken met leveranciers, prijzen, producten, nieuwe dingen op de markt. Het zijn erg veel taken en ik ben er veel mee bezig. Soms ook in mijn vrije tijd, maar dat vind ik totaal niet erg!‘

Reserveer, bestel & betaal in restaurants. Op je telefoon.
Voor elke boeking, doneren we een maaltijd aan Mark.

Hoe onderscheidt VIP zich van andere restaurants?

‘Ten eerste heb ik respect voor iedereen die dit werk doet. Iedereen kiest zijn eigen manier van werken en instelling. Wij zijn meer dan een Italiaans restaurant, omdat wij echt Italianen zijn.

De kennis van de producten, de manier waarop we dingen willen hebben, hoe we dingen in Italië gewend zijn om te maken en bereiden. Dat is voor ons de standaard. Zo zijn we gewoon opgegroeid.

Mensen die niet Italiaans zijn kunnen ook goed koken, hoor. Maar naar mijn eigen idee is het altijd nét iets anders. Dit wil niet zeggen dat er iets mis is, maar het is anders dan echt Italiaans.

Het concept is natuurlijk op een paar vlakken vergelijkbaar, zoals het niveau en de trends die nu rondspelen, de toegankelijkheid, snel eten, simpele gerechten en de prijs. Dat is in principe ook zo in Italië. Een restaurant is gewoon een pizzeria waar je simpele pasta en pizza’s kunt eten.

Italiaanse restaurants zijn altijd wat meer toegankelijk dan andere restaurants. Wij denken dat wij de meest simpele gerechten van de Italiaanse keuken juist de lekkerste gerechten zijn.

We zitten hier in Rotterdam midden tussen de bedrijfspanden, waardoor we veel zakelijke lunchgasten hebben. Ze komen vaak spontaan in de lunchpauze, of na werk voor een lekker diner.’

“Mensen die niet Italiaans zijn kunnen ook goed koken, hoor. Maar naar mijn eigen idee is het altijd nét iets anders. Dit wil niet zeggen dat er iets mis is, maar het is anders dan echt Italiaans.”

Wat is het geheim van lekker Italiaans eten?

‘Passie. Dat is het denk ik. Het is de passie voor wat je doet. Nogmaals, ik wil niet zeggen dat niet Italiaanse mensen niet kunnen koken, maar voor ons is het bereiden iets dat we leerden van onze moeders toen we nog kinderen waren.

Dat gaat echt al generaties zo door. Het zit in ons DNA, laat ik het zo zeggen.

Alles wat wij maken wordt met passie bereid. Van het pizzadeeg tot de tomatensaus, wij bereiden alles zelf in huis. Wij zorgen er dankzij onze importeurs voor dat we allemaal ingrediënten gebruiken die uit Italië komen, zoals de olijfolie, mozzarella, gepelde tomaten, de kazen en de vleeswaren.

Hoe lekker het eten ook is, het oog wilt ook wat. Je wil het niet alleen goed bereiden, maar ook mooi presenteren. Je wilt kunnen zeggen: Kijk dit heb ik met liefde gemaakt!

Of je nou met je vrienden, familie of je kinderen of wie dan ook aan het eten bent, het is een moment waarop iedereen moet genieten. Eten is belangrijk qua voeding, maar voor ons Italianen is het ook een moment om samen te zijn.’

Heb je een favoriet gerecht?

‘Ja, twee eigenlijk. Ik ben meer van de simpele gerechten; ‘less is more’. Zo min mogelijk ingrediënten per gerecht.

Mijn favoriete pizza is de Pizza Diavola. Ik hou wel van een pittige smaak, en we gebruiken er ook een salami voor die een beetje pittig is. Hij komt uit een streek in Italië die bekend staat om haar pikante gerechten. Het is zeg maar de Suriname van Italië. Als je in Italië denkt aan iets pikant, dan denk je aan de gerechten uit die streek.

Ook voor pasta hou ik van zo simpel mogelijke gerechten. Ik ga dan denk ik ook voor een pittig gerecht, de Penne Arrabbiata. Dat is denk ik wel één van die typische gerechten uit een pizzeria in Italië.

Toen ik jong was ging ik vaak met wat vrienden hangen en dan gingen we later uit. Daarvoor aten we samen in een pizzeria. Daar had iedereen zijn eigen pizza, bier en wijn.

Op een gegeven moment is het van: zullen we nog een hapje doen? En dan bestelden we grote schalen Penne Arrabbiata om samen te eten. Penne Arrabbiata is echt een must voor een pizzeria. Het gerecht is gebaseerd op ingrediënten die bijna iedereen in huis heeft, namelijk penne, tomatensaus en iets pikants.’

Heb je ook een minst favoriete gerecht?

‘Jawel, maar dat is wel mijn eigen smaak hoor. Ik ben eigenlijk nooit echt een liefhebber van spaghetti geweest. Waarom weet ik niet.

Het maakt niet uit hoe het bereid is, ik vind het gewoon niet lekker. Ik ben een aparte Italiaan in dat geval.

Spaghetti is denk ik wel de eerste pasta waar iedereen aan denkt als je het over pasta hebt. Mijn moeder heeft er jarenlang voor gevochten, maar als ik bij haar ga eten weet ze dat ze dat niet hoeft klaar te maken.’

“Het is een prettig gevoel als je naar huis gaat en je weet dat het een goede dag is geweest, en dat mensen zich hebben vermaakt in het restaurant.”

Wat is de leukste ervaring voor jou in het restaurant?

‘Het zijn van die momenten die niet vaak gebeuren. Wanneer je in de zaal bent, onafhankelijk van of er nou 200, of 50, of 40 mensen in de zaak zijn, en er dan een feestelijke gebeurtenis plaatsvindt, zoals een verjaardag, of wanneer er een bekend liedje op staat en iedereen begint te springen en te dansen, en iedereen met elkaar aan het lachen is. Dat zijn voor mij bijzondere momenten.

Ik heb gekozen om in de horeca te gaan werken, omdat ik mijzelf best wel een sociaal persoon vind. Het is een van de manieren om altijd in contact te blijven met mensen. Steeds weer andere mensen, maar ook mensen die weer terugkomen en andere mensen meenemen.

Dan is eigenlijk je doel al bereikt.

We zijn hier om ervoor te zorgen dat de mensen die ons bezoeken het naar hun zin hebben. Je bent heel de dag bezig zijn om dingen voor te bereiden en jezelf klaar te maken om je gasten te ontvangen, en op het moment dat je dan avond loopt zoals je wil en de mensen tevreden zijn, dan heb je je voldoening.

Soms krijg je dan complimenten, en soms hoor je het niet, maar merk je het wel. Dan is je doel bereikt en your day is made.

Het is elke dag opnieuw beginnen en elke dag is het een uitdaging. Niet omdat het moeilijk is, want door ervaring gaat dit bijna automatisch. Maar elke dag heb je weer nieuwe mensen.

Het is een prettig gevoel als je naar huis gaat en je weet dat het een goede dag is geweest, en dat mensen zich hebben vermaakt in het restaurant.

Heb je ook een minst leuke ervaring?

‘Er zijn er wel een paar. Dat is ook part of the deal, als ik eerlijk mag zijn, af en toe. Je hebt altijd wel zulke mensen.

Maar soms krijg je het gevoel dat het niet eens is om het eten of over de ervaring. Er is gewoon iets anders mis. Je voelt gewoon dat zij al gefrustreerd binnenkomen en je kan er gewoon niks aan doen om het goed te maken, want je weet niet waar het aan ligt. Het is een onprettig gevoel, maar je moet gewoon verder en doen alsof.

Het kan altijd gebeuren dat er iets fout is gegaan, want het is een samenwerking van veel mensen. Ik vind feedback heel belangrijk. Het moet gelijk gecommuniceerd worden, en als dat niet gebeurd is het moeilijk om te weten dat er iets mis was.

Sommige mensen vinden dat iets niet zo ‘hoort’. Maar meestal is dat gewoon een kwestie van smaak. Dat geeft een machteloos gevoel. Hoe kan ik op mijn 42e horen dat een pizza niet is hoort zoals die hoort? Met alle respect naar iemand die in Nederland geboren is. Ik zal ook niet gaan zeggen hoe de echte erwtensoep gemaakt moet worden of hoe een haring moet smaken.

Je kan dan niet in discussie gaan, want het zal beide gevoelens niet verbeteren.’

Wat is het vreemdste gerecht dat je ooit hebt gegeten?

‘Dat was in een Thais restaurant in Rotterdam. Het was kokossoep met stukjes tomaat. Het kan iets typisch Thais zijn, maar die ingrediënten zou ik zelf niet bij elkaar doen. Ik ben de naam vergeten.’

Heb je weleens raar commentaar gehad?

‘Ik hoor soms dingen waarvan ik denk: ‘wat heeft dit nou voor zin?’ Ik heb weleens commentaar gehad over de Panna Cotta. Dat is een soort pudding met gelatine, vanille, slagroom en een bepaalde topping. Wij serveerden dat voor een tijdje op een bord en niet in een glas. Het raarste wat ik heb gehoord is dat iemand zei: ‘Dit is geen Panna Cotia, want dit wordt op een bord geserveerd.’

Ik ben hier niet eens op in gegaan en vroeg of ze wat anders wilde.’

Waar kan je niet zonder werken?

‘Mijn mensen. Ik ben zo blij met ze. We zijn bijna een soort familie.

Niet iedereen is hetzelfde, en het is mijn taak om het beste uit iedereen te halen. Ook na werktijd gaan ze met elkaar om. Ik krijg dan in de nacht allemaal appjes met foto’s van drankjes. Ik zet mijn telefoon dan even op stil, omdat ik gewoon in bed lig.

Mijn mensen. Dat is het enige recept om een bedrijf goed te laten lopen.

We krijgen de meeste complimenten over de bediening. Je kan de gerechten 100 keer achter elkaar maken, en ze blijven hetzelfde. Dat willen we ook met de bediening. Mensen moeten weggaan met een goed gevoel.

Ik wil ervoor zorgen dat de gasten niet hoeven te denken hoe ze gaan eten vanavond, alleen over wat ze gaan eten. Wij doen de rest.’

Zijn er wel eens bekende mensen komen eten bij VIP?

‘Ja, maar ik was er niet bij. Ik kan niet op zijn naam komen, maar het was in ieder geval een voetbalspeler van Feyenoord. Iedereen is hier fan van Feyenoord. We hebben ook gasten die voor of na de wedstrijd hier nog even komen eten.’

Wil je iemand nog graag als gast?

‘Belangrijke en bekende mensen zijn natuurlijk altijd prettig om te hebben. Maar voor mijn eigen gevoel zijn alle mensen die hier komen even belangrijk. Maar als ik dan echt moet kiezen, zou ik wel het hele team van Feyenoord willen hebben.’

Wat dacht je toen je voor het eerst over Restoranto hoorde?

‘Ik kwam in aanraking met Restoranto door een van de eigenaars van VIP, en ik vond het gelijk een leuk idee.

Tot op heden is het een hele goede samenwerking. We moeten natuurlijk ook goed samenwerken om het voor de gast zo gunstig mogelijk te maken. En als we goed samenwerken zal het succesvol zijn voor Restoranto, maar ook voor VIP.

We zitten natuurlijk op een locatie met veel kantoren. Dat is ook erg gunstig.

Het is een kwestie van wennen en de app vaker gebruiken. Ralph en Christian luisteren altijd naar wat ik te zeggen heb. Het enige wat we nu moeten doen is afwachten. We moeten even zien hoe het gaat lopen, misschien moet ik in de toekomst wel extra mensen gaan inroosteren voor tijdens de lunch!

We zijn als bedrijf altijd op zoek naar nieuwe dingen. We willen niet stil blijven staan. We hebben nu bijvoorbeeld volkoren pizza deeg, daarmee spelen wij in op de trends. We hebben ook al nieuwe ideeën voor de menukaart, maar die ga ik natuurlijk niet vertellen!

Restoranto was voor ons een goede partij, op het goede moment en we kijken uit naar een goede samenwerking.‘

Ben je benieuwd geworden naar Very Italian Pizza? Download dan de Restoranto App, reserveer een tafeltje en ervaar zelf de lekkerste Italiaanse gerechten!

Vond je dit een leuk artikel?

Deel het door op onderstaande knoppen te drukken. Het zou ons enorm helpen om Restoranto te laten groeien en we zouden je erg dankbaar zijn!

Reserveer, bestel & betaal in restaurants. Op je telefoon.
Voor elke boeking, doneren we een maaltijd aan Mark.

Leuk! Wie ben je?

You have Successfully Subscribed!